A Handful of Neorealism

1) Neo-realism must be traced back to the cinema of Mussolini-era; to the fundamental fuctional difference between the Italian Fascist Cinema and that of the Nazi Germany. In contrast with Hitler, who believed in cinema as a medium of propaganda, Mussolini believed it firstly as a narrative device. Cinecittà was therefore found on such a … Continue reading A Handful of Neorealism

نئورئالیسم در یک دست

اول) نئورئالیسم را باید از سینمای دوران موسولینی ردگیری کنیم. از این نقطه که کارکرد سینما در ایتالیای فاشیست کاملا با کارکرد آن در آلمان نازی متفاوت بود و برخلاف هیتلر که سینما را فقط ابزاری تبلیغاتی می‌دانست، موسولینی آن را دستگاهی روایتی می‌پنداشت. اساسا استودیوی چینه‌چیتا به همین منظور تاسیس شد و موسولینی که … Continue reading نئورئالیسم در یک دست

Conformisti Senza Causa

Questo testo è stato già pubblicato in Farsi su questo medesimo blog: È proprio una storia d'amore; ed è anche molto affascinante! In realtà è affascinante per noi, che viviamo una vita di amore non corrisposto; oppure una vita al fianco dello cosí detto anima-gemella, o magari una vita alla ricerca di essa; o una … Continue reading Conformisti Senza Causa

سازشکاران بدون هدف-پیرامون لالالند

یک داستان عاشقانه‌ی بسیار زیبا. زیبا برای ما که زیست‌مان صرف عشق‌های یکسویه، جستجوی محبوبی دلربا برای زندگی شیرین و دلچسب و حتی دل‌شکستگی پس از یک عشق نافرجام می‌شود. دلیل زیبایی این داستان بسیار ساده است: عشاق لالالند بدون وقفه به یکدیگر برمی‌خورند؛ آنقدر خودمانی‌اند که با صدای بوق بلند حضور خود را اعلام کنند؛ … Continue reading سازشکاران بدون هدف-پیرامون لالالند