شاعر به محبوب-سزار وایخو

محبوبم، امشب خویش را بر دو الوار منحنی از بوسه‌ی من مصلوب ساختی؛ اندوهت با من گفت که مسیح مویه می‌کرد، و آدینه‌ی نیکی شیرین‌تر از این بوسه هست. امشبِ چنانم مهتاب نگریستی، مرگ خرسند بود و در استخوان خویش می‌خواند. این شب سپتامبر دومین مرگِ مرا رقم زد، و انسانی‌ترین بوسه را. محبوبم، هر … Continue reading شاعر به محبوب-سزار وایخو